«Συνοδοιπορία στο Μυστήριο του Πάθους και της Αναστάσεως»

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Εισερχόμαστε στη σεπτή και αγία περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας, όπου ο χρόνος παύει να κυλά ως συνήθως και μεταμορφώνεται σε ιερό προσκύνημα. Η Εκκλησία δεν μας καλεί απλώς να ανακαλέσουμε γεγονότα του παρελθόντος, αλλά να τα ζήσουμε· να γίνουμε κοινωνοί και αυτόπτες μάρτυρες του Θείου Δράματος.
Από το ταπεινό Δείπνο της αγάπης έως τον Σταυρό της θυσίας και από το σιωπηλό Μνήμα έως το ανέσπερο φώς της Αναστάσεως, ο Χριστός πορεύεται για τον άνθρωπο, για τον καθένα από εμάς προσωπικά. Και εμείς καλούμαστε όχι να Τον παρακολουθήσουμε από απόσταση, αλλά να Τον ακολουθήσουμε με πίστη, ταπείνωση και καρδιακή συμμετοχή. Κάθε ακολουθία των ιερών αυτών ημερών αποτελεί άνοιγμα προς τον ουρανό· έναν σταθμό μυσταγωγίας, όπου η ανθρώπινη οδύνη συναντά τη θεία συγκατάβαση και μεταμορφώνεται σε ελπίδα. Εκεί, μέσα στο ημίφως των κανδηλιών και στη σιγαλιά της προσευχής, ο άνθρωπος ανακαλύπτει το βαθύτερο νόημα της υπάρξεως του: να αγαπά, να θυσιάζεται και, τελικά, να ανασταίνεται.

Ιδιαιτέρως, το άγιο βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ας μη σταθούμε απλώς στο κατώφλι της χαράς, αλλά ας εισέλθουμε στο πλήρωμα της. Η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία δεν αποτελεί μόνο την κορύφωση μιας εορτής· είναι η νίκη της ζωής επί του θανάτου, η βεβαίωση ότι το σκοτάδι δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Εκεί, στο «Δεῦτε λάβετε φῶς», δεν κρατούμε απλώς ένα κερί· κρατούμε την ίδια την υπόσχεση της αιωνιότητας.

Σας καλούμε, λοιπόν, με όλη την πατρική μας αγάπη, να βαδίσουμε μαζί αυτόν τον ιερό δρόμο. Να μείνουμε, να προσευχηθούμε, να μετανοήσουμε, να κοινωνήσουμε, να μεταμορφωθούμε.

Καλή, ευλογημένη και καρποφόρος Ανάσταση σε όλους!

Με πατρικές ευχές,
π. Άνθιμος Στάμου